|
|
|
پویان انصاری 8 مارس در راه است و بازهم وقت ِ کار زار است وقتی اولین اطلاعیه کار زار زنان را به مناسبت 8 مارس،
روز فراموش نشدنی زن، در بعضی از سایت ها دیدم، هم
خوشحال شدم هم دل شکسته و غمگین، خوشحال از اینکه زنان مبارز ما در عرصه
نابرابر جنگ ِ فقر و سرمایه، با گرایشات مختلف، گرد هم جمع می
آیند که مبارزه بی امانی را علیه چپاول گران
سرمایه های مردمی، پیگیری کنند، مبارزه ای
که حاصل آن روزها و آینده ای در خور مقام انسان را نوید
می دهد. افسرده از اینکه می
بینم چطور زمان به سرعت میگذرد و هنوز رژیم جنایتکار اسلامی
ایران کماکان بعداز 28 سال بر اریکه قدرت نشسته است و علیه
مردم دربندمان، قدرت نمایی میکند. یادم است یکسال پیش، بعداز اولین فراخوان راه
پیمایی کارزار زنان، بعنوان یک فعال سیاسی
و اجتماعی مسئول، از تمام زنان و
مردان آزادیخواه و نیروهای سیاسی و احزاب مبارز،
خواستم با هر عقیده و اندیشه ای که هستند در این
کارزار شرکت کنند و با همبستگی با
آن، آنرا هر چه بیشتر در زمینه های مختلف تقویت و
حمایت کنند، ولی متاسفانه طبق تجربه ما که حاصل ِ کوله باری از تظاهرات و
آکسیونهای متعدد در خارج از
کشور است، مرسوم است که شخصیت های مبارز و سازمان های
مترقی و انقلابی، هنگام بر پایی اینگونه اجتماعات،
سکوت را پیشه خود میکنند و منتظر می مانند که آن حرکت، کار
خود را به اتمام برساند که ناگاه سیل انتقادات و گله ها شروع میشود
(که شاید هم این انتقادات درست و اصولی باشد) ولی
متاسفانه کیش شخصیت و منافع گروهی و سازمانی، باعث آن
می شود که در چنین تظاهراتها
و آکسیون ها فعال نباشند، هرچند این وظیفه انسان های
مبارز و انقلابی است که در برپایی چنین حرکت
هایی ( نه بعد از آن) با نقد و انتقادات سازنده و با شرکت فعال خود،
آنرا رشد و ارتقاء دهند، ولی حالا چرا اینکار را نمیکنند، بماند…! اولین راه
پیمایی کارزار زنان در سال گذشته علیرغم "آن کسان"
نه فقط امضاء زار نشد و به هلند هم
رسید! بلکه برخلاف تحلیل نادرست شان،آن راه
پیمایی باشکوه، کار زاری شد که درآن زنان و مردان
کشورمان، از کُرد، آذری، فارس ... و مردم ستم دیده افعانی،
عراقی و سایر کشور های دیگر، 5 شبانروز در صفوف متحد در
کنار یکدیگر ایستادند و خشم و اعتراض شان را علیه نظام
سیستم قرون وسطایی جمهوری اسلامی ایران و
امپریالیسم نشان دادند. شخصیت های سیاسی،اجتماعی، سازمانها، احزاب
مترقی و انقلابی ! پیشنهاد میکنم که در این شرایط حساس، با شرکت در
این گردهمایی آنرا حمایت کنید و پژواک فریاد
زنان در بندمان باشید که 28 سال است در زیر یوغ
یکی از وحشیانه ترین رژیم های زن
ستیز جهان برای احقاق حقوق خود مبارزه میکنند. تقریبأ دو ماه دیگر به 8 ماه مارس مانده است، در این مدت وقت
داریم که خود را برای این حرکت بزرگ سازماندهی
کنیم و به کارگزاران رژیم بگوئیم که هنوز
تبعیدیان هستند و برای سرنگونی این رژیم زن
ستیز مبارزه می کنند. به امید شرکت وسیع شما
انسان های مبارز و متعهد در هر چه با شکوه ترکردن راه
پیمایی کار زار زنان در 8 مارس 2007 - دن هاگ – هلند 17 ژانویه 2007 – استکهلم برای اطلاعات بیشتر :
|