گزارشی از پنجمين مجمع عمومی سازمان زنان هشت مارس

(ايرانی – افغانستانی)

 

مجمع عمومی در روزهای 10، 11 و 12 دسامبر با حضور اکثريت اعضاء و تعدادی از دوستداران تشکل هشت مارس و برخی فعالين جنبش زنان بعنوان مهمان در محيطی گرم و صميمانه برگزار شد. شرکت مهمانان و دوستداران هشت مارس به عميق تر شدن بحثها کمک کرد.

 

به ابتکار يکی از مسئولين واحد افغانستان، مجموعه تصاويری از وضعيت زنان افغانستان پس از اشغال در محل گردهم آئی به نمايش گذاشته شده بود. پرچم ها به مدعوين خيرمقدم می گفت و گل های رز زيبائی که توسط دو تن از شرکت کنندگان به مجمع عمومی تقديم شده بود به طراوت سالن افزوده بود.

 

مجمع عمومی با خواندن پيامی از طرف هيئت مسئولين سال قبل شروع به کار کرد. اين پيام با ياد عاطفه بعنوان سمبل هزاران زن قربانی رژيم آغاز شد، خشونت عليه زنان در ايران، افغانستان و عراق را محکوم و از مبارزات زنان جهان تقديرکرد. سپس گزارش فعاليت های سال قبل مورد بحث و بررسی قرار گرفت. يکی از مباحث، منع حجاب در مدارس فرانسه و سياست های ما در اين مورد بود. حجاب (و استفاده سياسی از مذهب) از زوايای گوناگون شکافته شد. نظرات متفاوتی طرح شد و بار ديگر تاکيد شد که تشکل هشت مارس يک تشکل دموکراتيک است و برای پيشبرد مبارزه در جهت رهائی زنان، وحدت نظر حول کليه مسائل نه ممکن است و نه ضروري. فی الواقع، امکان وحدت صفوف زنان با ايدئولوژی ها و گرايشات متفاوت برای رهائی از مرد سالاری يکی از مشخصه های جنبش زنان است و تجربه چند ساله اخير نيز نشان داده که تجمع زنانی با گرايشات متفاوت درهشت مارس يکی از نقاط قوت ماست.

 

يکی از ديگر از نکاتی که مورد بحث قرار گرفت مسئله جهانی بودن ستم بر زنان بود، عليرغم اين که اشکال بروز اين ستم در کشورهائی نظير ايران و افغانستان با غرب متفاوت است. بر اين مبنا بر لزوم همبستگی با مبارزات زنان اروپا و در سطح بين المللی تاکيد شد. احساس غالب اين بود که برای تحقق اتحاد در سطح وسيعتر ملی و بين المللی تشکل هشت مارس بايد بيشتر از قبل به مسئله ستم جنسيتی بپردازد و اشکال پوشيده و عريان ستم بر زن را بيشتر افشا کند.

 

موضوعی که وقت بيشتری از جلسه را به خود اختصاص داد مسئله اتحاد صفوف جنبش زنان بود. لزوم برقراری رابطه فعالين جنبش با توده وسيع زنان، اهميت تشکل و مبارزه سازمان يافته و امکان اتحاد عمل گرايشات مختلف از مسائلی بود که در پرتو اوضاع کنونی مورد بحث قرار گرفت. پيشروی جنبش زنان و دستاوردهای تا کنونی آن امکان و ضرورت وحدت عمل را بيشتر کرده و اين مهم در روحيه و صحبت های حاضرين چشمگير بود. بعلاوه بر اهميت ادامه مبارزه در سطحی بالاتر تاکيد شد.  مجمع عمومی تلاش برای اتحاد وسيعتر صفوف زنان را يکی از وظايف مهم هشت مارس در سال آينده تعيين کرد.

 

پيشروی جنبش زنان و قدرتی که اين پيشروی در تک تک ما ايجاد می کند در مجمع عمومی امسال بارز بود. اشتياق برای تقبل مسئوليت نشانه اشتياق برای تغيير شرايط موجود نيز هست. امسال بيشتر از سال های قبل زنان خواهان شرکت فعال تر و مستمرتر در مبارزه بودند و قدم پيش گذاشتن تازه واردين برای انجام وظايف مقابل پا به همه دلگرمی داد.

 

مجمع عمومی پس از تصويب دو قطعنامه در مورد زنان ايران و افغانستان و انتخاب هيئت مسئولين در فضائی سرشار از خوشبينی و همبستگی به کار خود خاتمه داد.

(قطعنامه جنبش زنان ايران ضمن برشمردن شرايط عينی و ذهنی جنبش، وظايف آتی تشکل هشت مارس را تدوين کرد. قطعنامه افغانستان ضمن برشمردن شرايط زنان پس از اشغال افغانستان توسط آمريکا به مطالبات آنان در شرايط کنونی پرداخت.)

 

در حاشيه مجمع عمومی

در شب اول فيلم اسامه به کارگردانی صديق برمک بهانه ای شد برای بحثی خلاق حول نقش هنر. در فواصل جلسات نيز چند فيلم مستند کوتاه از زندگی و مبارزات زنان افغانستان به نمايش گذاشته شد.

 

هر ساله شبهای مجمع فرصتی است برای ديدار دوستان و تبادل تجارب. از شهرهای مختلف اروپا گرد هم می آئيم، تجديد عهد می کنيم و دلگرم از يافتن ياران جديد و مصمم برای ادامه مبارزه به شهرهای خود باز می گرديم.

 

پس از پايان مجمع عمومي، جمعی از شرکت کنندگان در مرکز شهر هامبورگ در اعتراض به اعدام های اخير در ايران جمع شدند. تصاوير اعداميان بر روی پلاکاردها نصب شده بود و دوستانی که به زبان آلمانی مسلط بودند به همراه پخش اعلاميه در مورد وضعيت زنان در ايران با عابرين وارد گفتگو شدند. اين آکسيون که شرکت کنندگان آن جملگی زن بودند، با استقبال مردم روبرو شد.

 

آذر 1383

 

www.8mars.com

hashtemarch@hotmail.com