|
|
|
هشت
مارس 7002 و پیشروی های گرایش انقلابی جنبش زنان هشت مارس امسال، با حرکت
های جسورانه زنان و جوانان برای برگزاری روز جهانی زن
در ایران رقم خورد. گزارشات مهمی رسید، مبنی بر
تجمعاتی در گوشه و کنار ایران، با شعارهای برابری
خواهانه و در جهت جهانی به دور از ستم و استثمار. این تحول نشان از
تسریع صف آرائی ها و قطب بندی های درون جامعه دارد،
نشان از این که بر خلاف ادعای برخی از فعالین جنبش، که
مسلمان بودن اکثریت جمعیت را، توجیهی برای
تمکین خود به جمهوری اسلامی می دانند ، گرایش
انقلابی، موجود و رو به رشد است. این صدایی است که
باید تقویت شود. چرا که تنها با این جهت گیری و
با این صداست که می توانیم، انرژی زنان را برای
رسیدن به خواسته های واقعیشان رها کنیم. آنچه در زیر
می خوانید، گزارشاتی است که از منابع مختلف، از برگزاری
مراسم هشت مارس گرد اورده ایم. منابع در زیر گزارشات ذکر شده و
برخی از گزارشات به منظور چاپ ویرایش شده اند. مراسم 8 مارس در
یکی از شهرهای ایران برگرفته از سایت
هشت مارس به مناسبت 8 مارس،
مراسمی با شرکت بیش از 100 نفر که همگی زن بودند، در
سالنی برگزار شد. برای فعالیت
های 8 مارس از قبل بین زنانی که دارای گرایشات
متفاوت بوده و اختلاف نظراتی بر سر مسائل جامعه و بویژه
ارزیابی از جنبش زنان و موقعیت کنونی این جنبش
،داشتند، چندین جلسه بحث و جدل برگزار شده بود. سر تیتر
مهمترین جدل ها از این قرار بود: 1 – جنبش زنان باید
علیه حکومت و سیاست های آن موضع دقیق و روشن داشته باشد
و اعلام کند که منشاء ستم بر زن در کشور ما، این حکومت زن ستیز است
و در این رابطه خواسته های اساسی زنان را
نمایندگی کند، و دیگر اینکه جنبش زنان ،باید
علیه طرح های امپریالیستی و دخالتگری
های آنان، موضع داشته باشد و مرز تمایز خود را بطور شفاف جلو گذارد.
2 – ارزیابی و
تحلیل از کمپین 1 میلیون امضاء و چگونگی برخورد
به آن. نتیجه این جدل
ها رسیدن به حدی از اتحاد بود که برگزاری
فعالیتهایی را برای 8 مارس امکان پذیر می
ساخت. در ابتدا یک بروشور
کوچک تبلیغاتی تهیه شد. از چند روز مانده به 8 مارس این
بروشور به تعداد زیاد تکثیر و در میان مردم، دبیرستانها
و اماکن عمومی پخش شد. دو روز مانده به 8 مارس شور و شوق وافری
میان دست اندرکاران این مراسم به چشم می خورد. هر کسی
گوشه ای از کار را در دست گرفته بود. دختران جوان مسئول تهیه کارت
تبریک به مناسبت روز زن و اهدای آن به مهمانان شدند. برخی
دنبال خرید شیرینی و گل و تدارکاتی از این
قبیل بودند. برخی مسئول تزئین سالن شدند. عده ای به
دنبال کرایه صندلی رفتند. برخی ازنظرامنیتی، مسئول
حفاظت از مراسم و دست زدن به ابتکاراتی شدند تا در چشم مامورین
امنیتی، این مراسم به عنوان یک مهمانی بزرگ
خانوادگی قلمداد شود. کمیته برگزار کننده، تا نیمه های
شب قبل از مراسم، درگیر بحث و جدل بروی شعارها، تقسیم
کارهای مختلف، انتخاب مقالات و شعرهایی بود که می
بایست ارائه داده شود. با اینکه کماکان جدل های نظری
ادامه داشت و دغدغه های امنیتی هم به ویژه پس از
دستگیری عده ای از فعالین زن ،افزایش یافته
بود، اما روحیه مبارزاتی و فضائی پر شور حاکم بود. همگی
از اینکه مشغول یک فعالیت متحد و برگزاری مراسمی
مستقل هستند، به وجد آمده بودند. مراسم با کمی
تاخیر شروع شد. تدارک برای شرکت 70 نفر، دیده شده بود. در
ابتدا تعدادی حدود 40 نفر آمدند که کمی نگران کننده بود. اما زنگ در
سالن مدام به صدا در می آمد و زنان به صورت تک تک یا گروهی،
همراه با دسته های گل و خنده و شادی وارد می شدند. در اواسط
برنامه جا برای نشستن نبود و عده ای سر پا ایستادند. مشخص بود
که اگر در یک جامعه آزاد قرار داشتیم و یا امکان دادن
یک فراخوان علنی برای دعوت به 8 مارس را داشتیم، هزاران
هزار زن، مشتاقانه در جشن جهانی خود شرکت می کردند. تعداد
دختران جوان جلب توجه زیادی می کرد. در ابتدا تاریخچه
مختصری از 8 مارس قرائت شد. سپس توسط یک زن جوان، شعری در
وصف زندگی یک زن افغانی و سرنوشت او خوانده شد. خواننده
پیش از خواندن شعر، اعلام کرد که 8 مارس یک روز جهانی است و
ملیت نمی شناسد. در ایران نزدیکترین دوست و متحد
ما زنان افغانی هستند که به فجیع ترین شکل، تحت ستم و استثمار
بسر می برند. برنامه بعدی بحثی کوتاه بود که در آن سخنران به
بررسی زبان مرد مدار و تاثیر آن بروی حفاظت از نظام مردسالار
پرداخت. این بحث جلب توجه بسیاری کرد و قرار بر این شد
که در فرصتی دیگر این مبحث ادامه یابد. سپس یک
پانتومیم به صورت تک نفره اجرا شد. در این تئاتر، بازیگر
تاریخ تکامل بشر از دوره کمون های اولیه تا سرمایه
داری را به نمایش در آورد و اینکه در هر یک از
این دوره ها زن در چه موقعیتی بسر برده است. سپس موقعیت
زنان ایران از زمان قاجاریه تا کنون نمایش داده شد. نقطه اوج
این تئاتر، سالهای 58 – 57 و اکنون بود. بازیگر نشان داد ، که
زنان نقش فعالی در انقلاب داشتند و چگونه جمهوری اسلامی
انقلاب مردم را دزدید و اولین حمله اش به انقلاب را از حمله به زنان
آغاز کرد. او کشمکش های میان زنان و نیروهای
ارتجاعی تازه به قدرت رسیده را بر سر تحمیل حجاب
اجباری، ماهرانه اجرا کرد. سپس خط سیر این جدال را تا به
امروز ادامه داد و نشان داد که این موج را سر باز ایستادن
نیست و این مبارزه تا سرنگونی حکومت و پیروزی
کامل زنان، ادامه خواهد داشت. این برنامه شور زیادی
ایجاد کرد و محرک بحثی خلاق بر سر موقعیت زنان و خواسته
های آنان گشت. برنامه دیگر، ارائه
سخنرانی ای توسط یک زن شاغل در یک رشته
"مردانه" و حکایت رنج های این زن بود. زنی از
خانواده ای فقیر، که در جوانی و در اوج عشق به همسرش، با
خیانت و فرار او با زن دیگری، روبرو شده و فشارهای خارج
از وصفی به لحاظ عاطفی و اجتماعی بر وی وارد آمده بود.
اوبرایمان گفت که چطور پس از 4 سال افسردگی و فقر و دست
تنهائی، بالاخره تصمیم گرفته تا هویت خود را به عنوان
یک زن مستقل، باز یابد. او گفت که روزی 16 ساعت کارگری
می کرده و فشار خانواده را برای زندگی با آنان و ازدواج
قراردادی نپذیرفته، تا جائی که خانواده اش او را برای
همیشه طرد کرده اند،ولی با این حال تسلیم نشده استو به
اشتغال در حرفه ای که در این جامعه مخصوص مردان است پرداخته و در سن
35 سالگی حتی، مورد آزار و اذیت پسران 15، 16 ساله قرار
می گرفته است. او گفت که امروز آشنائی اش با کسانی که دارند،
برای باز یافتن حیثیت انسانی زنان، مبارزه
می کنند به او زندگی نوینی بخشیده است و قصد دارد
تجارب خود را در راه رهائی سایر زنان ستمدیده بکار
گیرد. این سخنرانی موجب شد که زنان دیگری از
میان شرکت کنندگان بلند شده و تجارب خود را بازگو کنند. برنامه دیگر،
اجرای موسیقی زنده و رقص توسط گروهی از دختران جوان
بود. در میان برنامه ها مجری، شعارهایی را در ارتباط با
مطالبات زنان و افشای قوانین ضد زن قرائت می کرد.
همچنین شعرهایی خوانده می شد. برنامه دیگر، ارائه
سخنرانی ای توسط یک معلم بود که به افشای نظام
آموزشی و تبعیضات میان معلمین مرد و زن ،پرداخت و در
انتها همه را به حمایت و همبستگی با اعتصاب معلمین، فرا
خواند. هنگام وقت تنفس ،زنان دو به دو یا گروهی به بحث و تبادل نظر
بر سر جنبش زنان و گرایشات مختلف درون این جنبش مشغول بودند و تلفن
و آدرس و ای میل رد و بدل می کردند. برنامه آخر، بحث آزاد
بود. قرار بود موضوع بحث آزاد، این باشد که چرا برخی زنان، خود
تبدیل به عاملین ستم بر خود می شوند؟ و چرا باید از
ایده ها و تفکرات کهنه که متعلق به آنان نیست و راه رهائی
آنان را سد می کند، گسست کنند؟. اما بحث عملا بیشتر، برروی
راهکارهای واقعی رهائی زنان متمرکز شد و اینکه
این رهائی، جز به دست خودشان، به طریق دیگری ممکن
نخواهد بود. تعداد شرکت کنندگان دراین بحث زیاد بودند. بطوری
که به دلیل ضیق وقت ،برگزارکنندگان ناچار به کوتاه کردن آن شدند.
موضوع خنده داری که در انتهای این بحث پیش آمد،
این بود که زنی مسن از میان جمع بلند شد و به حضار گفت
"که با این حرفها همین امشب شوهراتون شما را طلاق خواهند داد!،
بنابراین تا دیر نشده به خانه بروید و در این
هوای سرد یک چای داغ برای شوهرتون تهیه
کنید!". این حرف موجب خنده همگان شد و به این خانم مسن
گفتند، دیدگاه شما دقیقا موضوع بحث آزاد امشب بود. در انتهای برنامه زمان
و مکان برخی ميتینگ ها و برنامه های دیگر 8 مارس به
اطلاع حضار رسید و مراسم در محیطی پر نشاط و با رقص و
پایکوبی به پایان رسید. برخی از
شعارهایی که برروی در و دیوار کوبیده شده بود، از
این قرار بود: - لغو
اعدام و شکنجه و سنگسار. -
برابری زنان و مردان در برخورداری از تمام حقوق اجتماعی و
مدنی (صرف نظر از قومیت، مذهب، عقیده و طبقه). - زنان
در سراسر جهان علیه نظام مردسالار متحد و یکپارچه اند. -
ما نیمی از جهانیم، اما حقی نداریم. -
قوانین ضد زن، بی عذر و بهانه، ملغی باید گردد. - حجاب
اجباری، بی چون و چرا، ملغی باید گردد. -
میزان آزادی هر جامعه، با میزان آزادی زنان رقم
خورده است. - تا
زمانی که در دنیا یک زن تحت ستم باشد، هیچکس آزاد
نیست. - عراق
و افغانستان، بهشت ارتجاع، جهنم زنان است. - توقف
دخالت آمریکا، علیه مردم ما، خواسته زنان است. - جنبش
آزادی زنان، حلقه ای از زنجیره ی جنبش های
کارگری و دانشجوئی و سایر محرومان است. - جهان
دیگری ممکن است. - به
سوی آینده ای که شاخص آن رهائی و برابری
واقعی زنان است. بزرگداشت 8 مارس2007 ،در
طبیعت در این برنامه
تاریخچه روز جهانی زن و بیانیه هائی قرائت شد.
یکی از بیانیه ها، مطالبات فوری زنان را
چنین مطرح کرده بود: لغو سنگسار – لغو قانون قصاص – لغو حجاب اجباری
– امکانات کاملا برابر با مردان در همه زمینه ها – مبارزه با هرگونه تفکر
مردسالارانه – لغو کلیه قوانین نابرابر و مجازات های
ویژه زنان. در این بیانیه آمده بود که این
مطالبات را فقط با قدرت خودمان وبا مبارزات
خودمان می توانیم، به دست آوریم و دوستان ما در
این مبارزه، زنان ستمدیده و همه انسانهای معترض به حکومت
های زن ستیز در جهان هستند. بحث آزاد این برنامه
به بررسی علل لغو میتینگ خیابانی روز 7 مارس،
اختصاص یافت. درگذشت تاسف بار پوران
بازرگان، زن مبارزی که همواره در کنار ستمدیدگان قرار داشت و در
آرزوی جهانی عاری از ستم و استثمار بود، به اطلاع حضار رسانده
شد و شمه ای از زندگی پوران عزیز قرائت شد. این برنامه با خواندن شعر و سرود به پایان رسید. گزارشی از
برگزاری مراسم هشت مارس 2007 در سنندج برگرفته از
سایت هشت مارس دو روز قبل از هشت مارس،
مجوز برگزاری مراسم در مرکز دانش آموزی ای که به آن سالن
خمینی نیز می گویند، در ساعت سه بعد از ظهر روز
پنجشنبه صادر شد. از چند روز قبل پوسترهایی با عنوان "مراسم
برگزاری روز جهانی زنان" و "لغو نابرابری و
تبعیض جنسیتی"،در چندین محل پر رفت و آمد چسبانده
شد و دست به دست شد. از یک ربع به ساعت
سه، جمعیتی حدود صد نفر که عمدتا دختران جوان بودند، در محلی
واقع در سه راه ادب، تجمع کردند. تعداد قابل توجهی نیروی
انتظامی باتوم به دست و ماموران لباس شخصی نیز به چشم
می خوردند. حدود ده دقیقه به سه، نیروی انتظامی
اعلام کرد که مجوزی صادر نشده و بنابراین از مردم مقابل در
ورودی مجتمع خواست، که محل را ترک کنند. چند ماشین الگانس
نیروی انتظامی نیز در محل حاضر بودند.
نیروی انتظامی دو تن از برگزار کنندگان را که نسبت به لغو
برنامه اعتراض داشتند، سوار ماشین خود کرده و به محل نامعلومیمنتقل
کردنند. زمانی که معلوم شد، اجازه برگزاری برنامه داده نمی
شود، فعالین تصمیم گرفتند که برنامه را در فضای آزاد به
پیش ببرند، اما با توجه به جو پلیسی و احتمال
دستگیری گسترده، این کار مقدور نبود. پس تصمیم گرفته
شد، که همه به محل برگزاری یک نمایشگاه یا بازار
محلی واقع در پارک دیدگاه، در همان نزدیکی بروند،. و تا
سر رسیدن نیروهای انتظامی بخشی از برنامه را، که
عبارت بود از خواندن قطعنامه و باز کردن پرچم و به دست گرفتن پلاکارد، اجرا
کنند. پیشبرد همه ساله
مراسم در سنندج به شکل های مختلف، نیروی دشمن را نیز با
تجربه کرده. به این شکل که با استفاده از خبر چینان لباس شخصی
در نقاط مختلف و تعقیب شرکت کنندگان و استفاده از بی سیم و تلفن
همراه، نیروهای مزدور را به محل تجمعات گسیل می کنند و
با دستگیری و ضرب و شتم، سعی می کنند که تجمع کنندگان
را پراکنده کنند. به هر صورت حدود ساعت چهار
و نیم، جمعیتی حدود صد نفر موفق شدند تا در بیرون محل
نمایشگاه پرچم سرخ بزرگی را با مضمون" گرامی باد هشت
مارس؛ روز جهانی زنان" باز کنند و قطعنامه مشترک شهرهای
مریوان، سنندج وکرمانشاه رابخوانندکه با کف زدن و استقبال مردم حاضر در
نمایشگاه، روبرو شد. با توجه به خطر حمله
نیروهای انتظامی، تجمع کنندگان به سرعت محل را ترک کردند.
دقایقی پس از ترک محل، دهها نفر از نیروهای
انتظامی و لباس شخصی ها، به محل هجوم آوردند. برگزاری مراسم در
این روز با توجه به جو وحشت و ارعاب و دستگیری چندین
نفر از فعالین این شهر و شکنجه و آزار و ممنوع الملاقات بودن
آنها در ماه های اخیر، یکبار دیگر تفی به
صورت مدعیان دروغین عدالت و برابری دولت و حکومت اسلامی
بود. این عوامفریبان که در حرف بی وقفه از عدالت و
رسیدگی به وضعیت محرومین و بهبود وضعیت استان
های محروم، سخن می گویند،در عمل کارشان اختصاص بودجه
های کلان میلیاردی برای اشاعه خرافه مذهب و حواله
دادن بهبود وضعیت، به ظهور امام زمان و سرکوب زنان است و بس....
مدام از دستاوردهای دروغین در زمینه انرژی هسته
ای حرف می زنند، اما زنان در جای جای کردستان همه روزه
قربانی فرهنگ مردسالاری می شوند که حاکمین با چنگ و
دندان از آن دفاع می کنند. حتی آنجا که زنان به دفاع از خود،
متجاوزین را به سزای اعمالشان می رسانند، سال های عمر
خود را، در زندان سپری می کنند و حتی پس از آزادی از
زندان با پرداخت دیه و جزای میلیونی بازهم
باید از بیم انتقام کس و کار متجاوزین، آرامش نداشته
باشند.... یکی از نمونه های اخیر آن در مهاباد،
نازنین فا تحی بود. او هنگام دفاع از خود، زمانی که دو پسر،
می خواستند به او و برادرزاده اش تجاوز کنند، با چاقو یکی از
آن ها را کشت و محکوم به اعدام شد و پس از چندین سال زندانی بودن و
با فعالیت های گسترده، بالاخره تبرئه شد و با پرداخت دیه شصت
میلیونی، آزاد شد. نمونه دیگر آن، مادری با پنج
بچه هست، که سالهاست، به خاطر قتل، در زندان منتظر اجرای حکم اعدام است.
او نیز در مقابل مردی که می خواست به وی تجاوز کند، از
خود دفاع کرده بود. حتی در شهرهای
بزرگی مانند سنندج، زنان از حقوق اولیه ،مانند انتخاب همسر و
یا پوشش ،محرومند.... در این روز زنان
پیشرو این خطه ،بار دیگر پیا م دادند، که تا لغو
تبعیضات و قوانین نا برابر و محو مردسالاری از پای
نخواهند نشست. دو گزارش از کردستان دو گزارش زیر خلاصه
ای از گزارشات سایت پیام ،از مراسم هشت مارس2007 در کردستان
است. مراسم علنی 8 مارس
در شهر سقز طی هفته های
اخیر شهر سقز شاهد جنب و جوش فعالین جنبش زنان همراه با
فعالین جنبش کارگری به منظور تدارک و برگزاری مراسم 8 مارس
بود. پنجشنبه 17 اسفند ماه برابر
با 8 مارس، روز جهانی زن ،جمعیتی بالغ بر صدها نفر در
میدان "هه لو"ی شهر سقز، به منظور شرکت در مراسم
گرامیداشت این روز در این محل حضوریا فتند.. ....سخنان کوتاهی در
گرامیداشت روز جهانی زن و همچنین تبریک این روز
خطاب به حاضرین ایراد شد و مراسم با پخش بسته های کوچک
شیرینی که بر روی آنها نوشته شده بود "گرامی
باد 8 مارس" ادامه یافت. سپس شرکت کنندگان در دسته های چند
نفره قصد راهپیمایی به طرف میدان آزادی شهر را
داشتند، اما با مما نعت نیروهای امنیتی و انتظامی
مستقر در محل ،روبرو شده و ناچار متفرقشدند.. در جریان این
تجمع، 2 نفر از شرکت کنندگان، توسط نیروهای انتظامی
دستگیر شدند، که به دنبال فشار و نارضایتی زنان معترض، آنان
را، آزادکردند.. لازم به ذکر است که محل
برگزاری مراسم و خیابانهای اطراف، با تدابیر شدید
امنیتی، از جمله حضور وسیع نیروهای اطلاعات،
انتظامی و لباس شخصی، تحت کنترل قرار گرفته بود. دو
تجمع به مناسبت 8 مارس در شهر بانه روز پنجشنبه 17 اسفند
ماه ،جمع کثیری از زنان و مردان آزادیخواه و برابری طلب
شهر بانه با برگزاری 2 مراسم 8 مارس، روز جهانی زن را گرامی
داشتند. در جریان این
دو تجمع که در کوههای "آربا با" و "چنبه ره" برگزار
شد، شرکت کنندگان ضمن بحث و گفتگو در خصوص مسئله زنان و همچنین خواندن
مقاله ها یی در همین زمینه، مبارزه برای رها یی
از وضعیت موجود را ، مورد بحث قرار داده و به تبادل نظر پرداختند. شرکت کنندگان خواستار تداوم
فعالیت در زمینه مبارزه برای رفع ستم و تبعیض
علیه زنان شدند. |