سرود رنگین کمان همراه با تصاویر کودکان جانباخته به دست نظام کودک کش، در کمتر از سه ماه گذشته! به یاد تمام کودکانی که برای پایان دادن به دنیای پر از خشم و خون، کودکی خود را هزینه کردند، خیلی زود بزرگ شدند و خیلی زود در صف مبارزان قرار گرفتند! آنان برای اینکه کودکان آینده بتوانند کودکی کنند و در دنیایی عاری از ستم و استثمار، زندگی کنند؛ با ارزش ترین دارایی خود را، «جان» خود را، هدیه کردند!
لیلا حسین زاده و بسیاری دیگر از زنان و مردان جسور و پیشرو، در زندان ها و در چنگال نظام جنایتکار جمهوری اسلامی اسیرند؛ اما نه دیوارهای بلند زندان و نه هیچ حصار دیگری، نمی تواند مانع از همبستگی ستمدیدگان در دو سوی این دیوارها باشد. عزمِ جزمِ زندانیانی مثل لیلا، در مبارزه با ستم و استثمار و حمایت شان از مبارزات مردمی، انرژی و انگیزه عظیمی، ایجاد می کند که از فراز دیوارهای بلند زندان عبور کرده و شهامت و جسارت را در هر کوی و برزن، تکثیر می کند. در این سوی دیوار هم، زنان و مردان بپاخواسته و مبارز، همان کسانی هستند که سد دژخیمان را در هم خواهند شکست و با گشودن درب زندان ها، زندانیان سیاسی را آزاد خواهند کرد.
زنان شجاعی که قوانین ارتجاعی جمهوری اسلامی را به دست خود لغو می کنند! زنان پیشرویی که برای درهم پیچیدن طومار این نظام ستم و استثمار با همۀ قوانین زنستیزش، تا پای جان مبارزه می کنند! در کشوری که نظام اقتدارش را با به بند کشیدن و محصور ساختن زنان، به رخ می کشد؛ در هم شکستن ممنوعه ها به دست زنان، مبارزه ای جدی با ساختار حکومت است!
روری بر اعتراضات دانشگاه الزهرا از مهرماه تا به اکنون. دانشگاه یکی از عرصه هایی است که دانشجویان زن در آن با جسارت های خود حماسه ها بر پا کردند!
جمعی از دانشجویان موسیقی
ترجمه: سعید هلیچی زنده ای، تو زنده ای، دست بر افراشته توهمچنان رو در روی ظالم است، مقاومت کردی، مقاومت کردی، مقاومت کن
آلنا دختر ۱۳ ساله آمریکایی که در دانشکده پزشکی قبول شده : «مهسا امینی من صدای تو هستم و ادامه میدهم تا مطمئن شوم هیچوقت فراموش نمیشوی»
کار هنری از رامشا شفا وشهرام فرشید برای زنان افغانستانی و ایرانی که در پنجه های ارتجاع و مردسالاری اسیرند! حکومت های فاشیست و زن ستیز امارت اسلامی افغانستان و جمهوری اسلامی ایران، باید بدانند که ما تنها نیستیم و از زندانی و شکنجه شدن هم هراس نداریم.
توسط دانشجویان دانشکده نساجی دانشگاه صنعتی امیرکبیر به یاد همکلاسیهای دربندشان. با شعارهای محوری: «مرگ بر ستمگر چه شاه باشه چه رهبر» «قسم به خون یاران ایستادهایم تا پایان» «کرد و بلوچ برابرند تشنه به خون رهبرند»